“Mendoja se duhej të isha e jashtëzakonshme që të më donin”, Denisa Kele rrëfen traumën e fëmijërisë

Denisa Kele, ekspertja e njohur e IT ka ndarë një nga rrëfimet në 'Pasvon' duke folur për fëmijërinë, marrëdhënien me nënën dhe mënyrën sesi përvojat e hershme ndikuan në mënyrën se si ajo e ka parë veten dhe dashurinë.

Shkrimtarja dhe pedagogia tha se për një kohë të gjatë ka jetuar me bindjen se duhej të arrinte gjithmonë më shumë për të merituar dashurinë dhe vlerësimin e të tjerëve.

“Unë gjithë kohës kam dashur që… nuk e kam menduar që unë thjesht e meritoj dashurinë. Pra, si në aspektin shoqëror, por edhe personal, me një partner, ishte aq e thjeshtë për mua që dikush të më dojë për atë që jam unë, për Denisën”, rrëfeu ajo.

Sipas saj, kjo e shtyu për vite të tëra të kërkonte perfeksionin.

“Gjithë kohës jam munduar që ta fitoj dashurinë. Të jem më e mira, t’i tregoj vetes dhe të tjerëve që mund të bëj shumë, që jam më e zgjuara, që mund të arrij shumë”, tha Kele.

Ajo u ndal edhe te marrëdhënia me nënën e saj, duke e përshkruar si një figurë shumë kërkuese.

“Nuk kam pasur një nënë të ngrohtë. Kam pasur një nënë shumë kërkuese, një natyrë shumë të ftohtë, një natyrë që nuk e kënaqte një arritje që mund të kisha unë brenda vetes”, tha ajo.

Kela theksoi se nuk e sheh këtë si mungesë dashurie, por si një mënyrë të trashëguar edukimi.

“Aq kemi ditur”, tha ajo duke iu referuar mënyrës sesi brezat e mëparshëm kanë rritur fëmijët.

Sipas saj, familjet shqiptare shpesh kanë trashëguar modele ku dashuria nuk shprehej me fjalë apo përqafime.

“Mbase kjo është gjeneracionale. Ajo është rritur ashtu dhe ka transferuar marrëdhëniet e saj te fëmijët”, tha Kele.

Sot, ajo thotë se përpiqet të bëjë të kundërtën me djalin e saj.

“Ndoshta unë e kam thyer në raport me djalin. Mami im herë pas here më thotë që ju jeni prindër pa karakter, sepse i rrisni mendjen më shumë seç duhet, u bëni komplimente”, tregoi ajo.

Por për Kelën, qëllimi nuk është të krijojë një fëmijë arrogant, por një fëmijë që ndihet i dashur.

“Ajo që kam dashur në fëmijëri është që ta ndiesh dashurinë. Nëse nuk mund ta bësh me fjalë, të paktën fizikisht, me një përqafim, me një afërsi, me ngrohtësi”, u shpreh ajo.