Flash News

POLITIKOFF

Një udhëtim mes dritës, formës dhe imagjinatës, Zeka dhe Topi në një ekspozitë të përbashkët

Një udhëtim mes dritës, formës dhe imagjinatës, Zeka

Luan Topçiu

Ekspozitë ku dy botë në dukje të largëta - tridimensionaliteti i skulpturës së Vladimir Topit dhe rrafshtësia e grafikës së Gentian Zekës – gjejnë një gjuhë të përbashkët, duke krijuar një harmoni të vetme organike.
Në këtë ekspozitë, përtej formës, kërkohet lëvizja. Veprat e Vladimir Topit nuk janë statike; ato mishërojnë fluiditet dhe biomorfizëm. Karakteristika kryesore e tyre është forma organike. Ai nuk synon të kopjojë anatominë me saktësi, por të distilojë thelbin e jetës. Në duart e tij, druri pushon së qeni lëndë e vdekur dhe fillon të gjallojë, të marrë frymë. Linjat e
buta “biomorfike” sugjerojnë një proces të vazhdueshëm transformimi, gjallërie, sikur forma të jetë kapur në çastin kur një mendim trupëzohet.

Një udhëtim mes dritës, formës dhe imagjinatës, Zeka

Thelbësore është edhe loja midis masës dhe zbrazëtisë; hapësira negative që përshkon skulpturën bëhet po aq domethënëse sa vetë materiali, duke na ftuar të lëvizim rreth veprës për ta zbuluar atë nga kënde të reja.

Edhe prekja është e pranishme, megjithëse vetëm përmes shikimit: syri “ndien” teksturën, damarët e drurit dhe lëmimin e kujdesshëm që i jep sipërfaqes butësi prej mëndafshi apo shkëlqim bronzi. Ky është një abstraksion lirik, i mbushur me sensualitet dhe gjestualitet.

Një udhëtim mes dritës, formës dhe imagjinatës, Zeka
Nëse skulptura e Topit përfaqëson "trupëzimin" e formës, grafika e Gentian Zekës është "hartëzimi" i energjisë së saj. Veprat e Zekës shfaqen si “shkrime” të lira të shpirtit, thellësisht gjestuale. Çdo vijë, njollë ose teksturë mbart energjinë e çastit krijues, në një lloj kaligrafie abstrakte ku letra kap dridhjen e brendshme.

Kjo gjuhë buron nga një vëzhgim i hollë i natyrës – rrjedha e ujit,  struktura e gurit, orbitat qiellore – i filtruar përmes mendimit filozofik. Ato nuk janë imitime, por metafora vizuale ku një vijë mund të jetë njëkohësisht degë peme dhe
harku i një pyetjeje ekzistenciale. Shprehimësia e Zekës karakterizohet nga rafinament dhe qetësi; pa zhurmë apo agresivitet, ngjyrat ndërtojnë harmoni që qetësojnë syrin dhe nxisin mendimin, duke zbuluar një artist që kontrollon kaosin për t’i dhënë vend thelbit.
Magjia e këtij bashkëpunimi qëndron në plotësimin reciprok. Në këtë dialog ndërdisiplinor, grafikat e Zekës funksionojnë si plane metafizike për botën e skulpturave të Topit. Ngrohtësia organike e drurit takohet me minimalizmin më të ftohtë të grafikës, ndërsa rrethi – si diell ose qendër graviteti – krijon drejtpeshim me lakoret e skulpturës. Drita dhe rrezet në veprat e Zekës duket se orientojnë vështrimin drejt vëllimeve të Topit, duke i dhënë atyre një përmasë pothuajse kozmike.
Së bashku, ata ndërtojnë një dinamikë unike: rrjedhja e skulpturës takon gjurmën e grafikës.
Por mbi të gjitha, kjo ekspozitë është një thirrje për bashkëveprim.

Veprat e Zekës janë qëllimisht të hapura, duke lënë hapësira boshe që presin të mbushen nga imagjinata juaj.
Artisti ofron fillin, ndërsa ju ndërtoni rrjetin e kuptimeve. Kështu, grafika dhe skulptura krijojnë një qark të plotë: nga trupi te mendja, nga natyra te shpirti, nga dora e artistit te përjetimi i vizitorit.
Ky nuk është thjesht një prezantim objektesh, por një ftesë për vëmendje dhe lexim të thellë. Vladimir Topi na tregon se si shpirti merr formë në lëndë, ndërsa Gentian Zeka na zbulon se si ajo formë shndërrohet në simbol dhe dritë. Është një dialog i heshtur midis të prekshmes dhe imagjinatës – një hapësirë ku artistët nuk japin përgjigje të drejtpërdrejta, por lënë vend
për lirinë tuaj të interpretimit poetik.
Ju ftoj të hyni në këtë botë dhe të lejoni që gjurmët e dritës të bëhen formë jete edhe brenda jush.

Të fundit