Municipal councils/PSD of Tom Doshi 'Non Grata' receives 116 mandates throughout the country

In terms of the number of positions in the municipal councils of Albania and the votes won, it ranks fourth, after the Socialist Party, the coalition We Win and the official Democratic Party. But because PSD votes seem to have been strategically concentrated in some regions of the country, if there had been parliamentary elections on Sunday and not local government elections, Tom Doshi would have won three parliamentary mandates in Shkodër. two in Tirana, one in Durrës and one in Dibër, while he is not far from winning a mandate in Elbasan as well.

Another possible mandate is in the district of Fier, where PSD received about 8,600 votes. With seven to nine parliamentary mandates, the leader of the Social Democrats, sanctioned by the Americans for 'involvement in major corruption', could very likely be one of the country's most powerful politicians. It is not unlikely that, if the two traditional parties of Albanian politics, SP and PD, are separated for a few government mandates, as happened in 2009 and 2013, Doshi will find himself in the position of "kingmaker", i.e. the determining force that can give the ruling majority to whichever wing it wants.

In short, the electoral success of Doshi in many key constituencies and, above all, in the constituencies that were previously strong bases of the opposition, facilitates the work of Edi Rama for a fourth term, even if in some way , the opposition rises again.

BIRN analyzed data on the results of municipal council elections across the country, aggregating the votes of each party at the national level. Albanians vote for municipal councils through the system of closed lists, in which the parties list their candidates. Forty parties were registered in last Sunday's race, where not all of them competed in all the country's municipalities.

In total, Albanians cast 1.35 million valid votes for municipal councils and elected 1,613 councilors.

The Socialist Party received 580,000 votes and 757 councilors, followed by the coalition of the main opposition Together We Win with 248,000 votes and 292 mandates. The official Democratic Party received 104 thousand votes and 123 mandates. The Social Democratic Party received 86,000 votes or 6.4%, with 116 councilor mandates.

Nëse krahasohet me rezultatin e zgjedhjeve të vitit 2021, numri i votave të PSD-së është rritur me 2.4 herë, ndërsa numri i mandateve potenciale për parlament është rritur me mbi dy herë. PSD mori në zgjedhjet e fundit parlamentare 35 mijë vota ose 2.3% të votave të vlefshme. Përqendrimi i këtyre votave në Shkodër dhe Tiranë i dha asaj dy mandate në Shkodër dhe një në Tiranë.

Partia Agrare Ambientaliste e drejtuar prej kohësh nga Agron Duka, u rendit e pesta për nga numri i votave të fituara në zgjedhjet vendore. Ajo mori 44 mijë vota ose 3.3% të votave të vlefshme, dhe siguroi 52 këshilltarë. Ajo ka përfaqësi në 48 nga 61 këshillet bashkiake të vendit. Kryetari Duka, një biznesmen, deklaroi në media pas zgjedhjeve se ai është i hapur për negociata për zgjedhjet e ardhshme parlamentare, duke sinjalizuar një afrim të mundshëm me Partinë Socialiste. Duka ka qenë më herët ministër socialist, por ka ndryshuar krah dhe ka shumë vite në opozitë.

Partia Republikane Shqiptare e Fatmir Mediut mori 32 mijë vota ose 2.4, pasuar nga Partia Drejtësi, Integrim dhe Unitet, me 29 mijë vota ose 2.2 për qind.

Edhe gjashtë parti të tjera morën më shumë se sa 1% të votave, ndërsa pjesa tjetër e subjekteve zgjedhore morën më pak se sa 1% të votave të vlefshme në rang vendi.

Përveç katër partive të mëdha, Socialistët, Bashkë Fitojmë, Partia Demokratike dhe Socialdemokratët, partitë e tjera të vogla dhe kandidatët e pavarur morën sëbashku 24% të votave.

Makineri elektorale

Partitë e vogla kanë shërbyer tradicionalisht në Shqipëri si makineri elektorale në shërbim të të mëdhenjve. Në fillim të viteve 2000, pasi Kushtetuta e vitit 1998 krijoi kushtet që partitë e vogla që kalonin pragun prej 2% të fitonin tre mandate deputetësh, disa parti të ndryshme u shfaqën si forca të rëndësishme elektorale, duke shërbyer te forcat e mëdha për makinacione të ndryshme. Në një rast, ato u cilësuan si “parti taksi” apo “parti ministri.” Termi i parë lidhet me një deklaratë të ish-kryeministrit Fatos Nano, i cili refuzoi të bëjë koalicion parazgjedhor me disa parti të vogla, në atë kohë të pozicionuara majtas, si Partia Agrare apo Partia Socialdemokrate, duke deklaruar se këto lloj partish ishin si shërbim taksi, mund të hipësh ose të zbresësh kur të duash.

“Partia ministri” ishte termi që nënkuptonte një makineri elektorale të lidhur me një ministri të caktuar. Fjala vjen, Partia Agrare lidhej me drejtimin e Ministrisë së Bujqësisë nga ish-kryetari i kësaj partie, Lufter Xhuveli.

Në fillim, supozimi ishte që një parti e tillë përdor një rrjet të gjerë drejtorish dhe të punësuarish në shtet si dhe familjarët e tyre për të mobilizuar vota, të cilat, në rang kombëtar, mbështesin shumicën parlamentare të njërës prej partive të mëdha. Dhe duke qenë se këto parti e lidhin ekzistencën e vet me shfrytëzimin e burimeve publike, të tilla si vende pune apo fonde publike, ato rrezikojnë të shuhen në rast se bien në opozitë.

Si të tilla, këto lloj partish mësuan të ndryshojnë krah politik pa shumë mëdyshje. Në vitin 2005, kur Partisë Demokratike iu desh të forcojë maxhorancën e vet të dobët parlamentare, Partia Agrare, e cila kishte shërbyer për dy mandate për socialistët, bëri aleancë me të dhe vijoi të mbajë Ministrinë e Bujqësisë.

Në vitin 2009, Lëvizja Socialiste për Integrim, pasi Partia Demokratike nuk arriti të sigurojë një shumicë parlamentare, ndryshoi krah duke marrë një kuotë pushteti në të gjithë administratën shtetërore të demokratëve. LSI ndryshoi krah sërish më 2013, duke i dhënë shumicë të cilësuar parlamentare socialistëve. Këta të fundit thirrën në ndihmë edhe partinë Drejtësi, Integrim dhe Unitet, elementët lokalë të së cilës në Elbasan u integruan më vonë në PS. Njëri prej tyre, Aqif Rakipi, i cili u zgjodh fillimisht në aleancë me PD-në në Elbasan, u shpall “non grata” më vonë nga amerikanët.

Makineri elektorale të tilla kanë demonstruar në të shkuarën aftësinë për të ndryshuar profilin politik të një zone në mënyrë drastike, nga tradicionalisht e majtë në të djathtë ose anasjellas. Ndërsa socialdemokratët duket se kanë kontribuuar në zgjedhjet e së dielës në këtë funksion në disa bashki të rëndësishme, si Shkodra, Lezha e Dibra. Në Shkodër, ku kandidati socialist Benet Beci fitoi duke marrë gati 35 mijë vota në zgjedhjet lokale, PSD arriti të marrë 13 mijë vota për këshill bashkiak, duke sugjeruar se më shumë se një e treta e suksesit të Becit i dedikohet mbështetjes nga PSD. Kjo e fundit nuk është zyrtarisht në aleancë me socialistët, por ka mbështetur publikisht qeverinë e Edi Ramës, ndërsa tre deputetët e saj në parlament votojnë rregullisht në mbështetje të maxhorancës.

In local elections, the small parties seem to serve the big ones both as an electoral machine and as a useful tool to account for the contribution of each of the regional strongmen to the final result of the candidate for mayor. For example, a municipal councilor, who in the past appeared as a candidate or councilor of a certain party, later turns out to be a candidate of a completely different party.

This seems to explain the fact that in some small municipalities, such as Pukë or Kukës, there is an unusual number of parties competing for the municipal council. For example, in Kukës, 29 parties competed for the 31 municipal council positions. Of these, nineteen parties secured at least one seat in the council. From the control of some of the winning candidates, it seems that many of them have changed parties./BIRN